Home › Woordenboek › Fases van een transactie
De fases van een creditcardtransactie
Een betaling met een creditcard doorloopt drie fases: authenticatie, autorisatie en verwerking.
Een transactie komt tot stand tussen een kaarthouder en een acceptant. Zij kent in beginsel drie fases: de authenticatie, de autorisatie en de verwerking.
Elke fase beantwoordt een andere vraag. Is de kaart wat zij lijkt, mag het bedrag eraf, en wie maakt het geld waarheen over?
Authenticatie
Authenticatie stelt de echtheid vast van de creditcard, van de kaarthouder en in online situaties soms ook van de acceptant.
De kaart zelf wordt in een POS-situatie geauthenticeerd door de gegevens uit de magneetstrip of de chip te controleren. De kaarthouder wordt geauthenticeerd via de handtekening of via de pincode, dat laatste bij geldautomaten en bij gebruik van een chip in plaats van een magneetstrip. In bepaalde gevallen volgt nadere identificatie, bijvoorbeeld met een paspoort.
De handtekening wordt pas op de bon gezet nadat de transactie is geautoriseerd. De acceptant vergelijkt die handtekening met de handtekening achter op de creditcard of met die in het paspoort, en voert daarnaast enkele veiligheidscontroles uit. De volgorde is dus omgekeerd aan wat de naam doet vermoeden: eerst toestemming, dan pas de handtekening.
Autorisatie
Autorisatie keurt de transactie goed of af.
Bij gebruik van een betaalautomaat wordt de autorisatie automatisch aangevraagd. De automaat leest de creditcardgegevens, de acceptant toetst het bedrag in en de automaat zoekt online verbinding met de systemen van de creditcarduitgever. Die controleert vier dingen:
- bestaat het creditcardnummer;
- staan er blokkeringen op de kaart;
- kloppen de elektronische veiligheidskenmerken;
- is er voldoende bestedingsruimte.
Na de autorisatie produceert de betaalautomaat een bon met doorslag, of twee afzonderlijke bonnen. Vindt de authenticatie zonder pincode plaats, dan moet de kaarthouder er één tekenen. De andere is bestemd voor zijn eigen administratie.
Verwerking: clearing en settlement
De processor biedt de transactie namens de bank van de acceptant aan op het internationale netwerk ter verwerking en verrekening. Dat heet clearing en settlement.
Het doel is dat de issuer de acquirer betaalt, en dat de acquirer de rekening van de acceptant crediteert. Pas daarmee is de betaling van kaarthouder naar acceptant rond.
Waarom de acquirer de issuer betaalt
Meestal betaalt de acquirer de issuer ook een vergoeding voor de gemaakte kosten: de interchange fee. Die vergoeding dekt de kosten van autorisatie, van verwerking en van het debiteurenrisico.
Dat debiteurenrisico is reëel. De issuer int het verschuldigde bedrag pas later bij zijn eigen klant en loopt tot dat moment het risico van non-betaling, omdat de betaling aan de bank van de acceptant eerder plaatsvindt dan de debitering van de rekening van de kaarthouder. De issuer schiet dus voor, en laat zich daarvoor betalen door de acquirer — die de rekening op zijn beurt doorschuift naar de acceptant.
Benieuwd wat er in uw betalingsverkeer te halen valt?
Een eerste gesprek is vrijblijvend. Daarna weet u of er genoeg te winnen is om een traject te starten.